کارت سوختت را برمی
داری و وسایلت را هر طور شده در صندوق عقب ماشین و باربند روی سقف جا می
دهی و حرکت می کنی. وضعیت در داخل شهر بسیار رویایی است!اتوبانها و
خیابانهای خلوت باعث خوشحالیت می شود که راه درستی را برای سفر انتخاب
کرده ای اما همین که به اوایل جاده های برون شهری می رسی جاده قفل می شود و
...
سحررستمی:وقتی
خسته می شوی از روزمرگیهای زندگی و دلت می گیرد از بدی روزگار ،هیچ چیز به
اندازه سفر روحت را تسکین نمی دهد و ذهنت را آرام نمی کند.فرض کن تصمیم
گرفته ای با خانوادات سفری کوتاه به یکی از شهرهای باستانی کشور بروی یا
اینکه دلت هوای زیارت کرده است و می خواهی بروی پابوس امام رضا (ع) یا اصلا
نه، می خواهی دل بسپاری به طبیعت زیبای جاده چالوس و بزنی به قلب دریای
خزر. شاید هم دلت برای هوای داغ و مرطوب جزیره و مرکز خریدهای باشکوهش لک
زده باشد و بخواهی برای تمدد اعصاب به جزیره زیبای کیش بروی و در سواحل
زیبای خلیج همیشگی فارس ،آرام بگیری. برای سفر به شهر مورد نظرت کدام وسیله
نقلیه را می پسندی؟ خودروی شخصی؟ قطار؟ اتوبوس یا هواپیما؟
سفر با خودروی شخصی و اتوبوس:
کارت
سوختت را برمی داری و وسایلت را هر طور شده در صندوق عقب ماشین و باربند
روی سقف جا می دهی و حرکت می کنی. وضعیت در داخل شهر بسیار رویایی
است!اتوبانها و خیابانهای خلوت باعث خوشحالیت می شود که راه درستی را برای
سفر انتخاب کرده ای اما همین که به اوایل جاده های برون شهری می رسی جاده
قفل می شود و هر 10 دقیقه یک میلیمتر حرکت می کنی!و بنزین می سوزانی و
بنزین می سوزانی و با یک حساب سرانگشتی هزینه حمل و نقل سفرت دو برابر سفر
هوایی می شود !تازه اگر از دست اندازهای جاده و تصادفات بین راهی جان سالم
به در ببر، خستگی راه هم به تنت می ماند و بعد از رسیدن به مقصد یک روز
تمام را باید استراحت کنی! از جاده های پر ترافیک و غیر استاندارد که
بگذریم تصادفاتی که بر اثر بی احتیاطی و یا خستگی راننده گان اتفاق می افتد
نیز هست و خطر هر لحظه تورا تهدید می کند.سفر با اتوبوس هم تقریبا همین
مشکلات را دارد البته در سفر با اتوبوس تو راننده نیستی اما از مشکلات تهیه
بلیط که بگذریم! مشکلات جاده ای و ترافیک در سفر با اتوبوس همچنان وجود
دارد و علاوه بر آن باید یک راه طولانی شده بر اثر ترافیک را روی یک صندلی و
بدون حرکت سر کنی! و هر لحظه نگران این باشی که مبادا راننده بی احتاطی
کند و اتفاقی رخ دهد! سفر با قطار :
سفربا
قطار اما وضعیت بهتری دارد.البته مشکل اساسی این است که شبکه ریلی در کشور
آنقدر گسترده نیست که برای سفر حق انتخاب زیادی داشته باشی اما اگر بخواهی
به شهری سفر کنی که در مسیر شبکه ریلی است مشکلاتت بسیار کم می شود.اگر
شانس بیاوری و بتوانی بلیط تهیه کنی تنها مشکلت قطارهای کهنه و گاهی کثیف
است و ریلهای فرسوده که گاهی تکانهای قطار را چند برابر می کند.خوشبختانه
در سفر با قطار کمتر از فکر وقوع حادثه آزرده می شوی زیرا کمتر پیش می آید
که قطار از ریل خارج شود اما با وجود بافت قدیمی شبکه ریلی در کشور حادثه
هر لحظه در کمین است.
سفر با هواپیما:
بعد
از زحمت فراوان برای تهیه بلیط بالاخره روز سفر می رسد و در فرودگاه در
انتظار پرواز هستی.یک ساعت از زمان نوشته شده بر روی بلیطت گذشته و هنوز در
سالن انتظاری! بغل دستیت اما بر عکس شما در آرامش کامل انتظار می کشد و
وقتی از او سوال می کنی که چرا عصبانی نیست در جوابت می گوید:یک ساعت تاخیر
که چیزی نیست کاملا عادی است! دعا کن پرواز لغو نشود! ساعتهاست که در
انتظاری. ناگهان بلندگوی فرودگاه می گوید که هواپیما به علت نقص فنی نمی
تواند پرواز کند و باید یا بلیطها را لغو کنید یا منتظر بمانید که در
پروازهای دیگر جا داده شوید! چهره تان دیدنی است! بالاخره بعد از کش و
قوسهای فروان به پله های هواپیما نزدیک می شوید و بادیدن توپولوف قدیمی رنگ
از چهرتان می پرد و می خواهید از همانجا برگردید که دیگر دیر شده است!
سوار هواپیما می شوید و هر لحظه سفر دعا می کنید که پایان این پرواز فرود
باشد و نه سقوط!
موانع و مشکلات راه های کشور
ماجرای
پروازهای بیفرود و تاخیرهای همیشگی در حملونقل هوایی، راههای
غیراستاندارد و تصادفهای جادهای و همچنین شبکه فرسوده ریلی در ایران از
عمده دلایلی هستند که شیرینی بازدید از اماکن فرهنگی و تاریخی و زیارتی
ایران را به کام گردشگران داخلی وخارجی تلخ میکنند و از اینرو میتوان
گفت که حملونقل یکی از دلایل اصلی برای انصراف گردشگران از سفر است.
کامران سربخشی، کارشناس ارشد مدیریت و مدرس گردشگری درباره تعریف اقتصادی
واژه حملونقل می گوید: «تغییر مکانی اشخاص (حملونقل مسافر) و حملونقل
کالا، بین دو نقطه جغرافیایی همچنین صنعت حملونقل حاصل مسافرت و اقامت
مردم در خارج از مناطق بومی خود است.» وی ادامه می دهد: « توسعه حملونقل
در بخش دولتی و خصوصی تأثیر عمدهای بر رشد و هدایت این صنعت داشته است.
فراهم بودن امکانات حملونقل مناسب، مطمئن، راحت و سریع و ارزان پیششرط
توسعه گردشگری جمعی است، زیرا گردشگران در تصمیمات خود دو عامل هزینه و
زمان را مد نظر دارند و برای دسترسی به مقاصد گردشگری انتخاب نوع سیستم
حملونقل یا فراهم بودن سیستم مناسب بر این دو عامل تأثیر میگذارد.به همین
دلیل در 50 سال گذشته سفرهای هوایی رونق بیشتری یافته زیرا در سفرهای
طولانی استفاده از هواپیما از نظر زمان و همچنین هزینه مقرون به صرفهتر
است. به این ترتیب توسعه حملونقل هوایی به گسترش گردشگری جمعی در قرن
بیستم کمک شایانی کرده است.» متاسفانه در کشور ما به دلیل عدم احساس امنیت و
تاخیرهای همیشگی و پروازهای بی فرود ,سفر های هوایی چندان پررونق نیست.
منصوره
لواسانی، مدیر یکی از آژانسهای هواپیمایی در این باره میگوید: «موضوع
اصلی، کم بودن تعداد پروازها و حجم فراوان مسافر است به شکلی که بیشتر لیست
پروازهای داخلی (بهعنوان مثال تهران-یزد) دو تا سه روز قبل از پرواز بسته
میشود. همچنین در تعداد محدودی از فرودگاههای کشور پروازهای بینالمللی
انجام میشود. بسیاری از پروازها نیز از مراکز استانها به پایتخت و بالعکس
است و پروازهای محدودی از یک مرکز استان به مرکز دیگر صورت میگیرد. از
مشکلات دیگری که پیرامون حملونقل هوایی میتوان به آن اشاره کرد کم بودن
بلیت هواپیما در ایام عید نوروز است. زیرا در این ایام بسیاری از دفاتر
مسافرتی ظرفیت هواپیماها را چارتر کرده و بلیت را فقط در قالب تورهای
گردشگری میفروشند.»وی در ادامه میافزاید: « در قسمت حملونقل ریلی
خوشبختانه شرایط بهتری حاکم است اما آنچه بهعنوان نقطه ضعف میتوان به آن
اشاره کرد بالا بودن عمر قطارها و پایین بودن کیفیت آنها در بعضی از
مسیرهاست.»
لواسانی
معتقد است: « در بخش حملونقل هنوز تکیه اصلی روی امکانات حملونقل
جادهای است که بهصورت سنتی اداره میشود و در دو دهه اخیر تغییر چندانی
در روشهای مدیریتی آن رخ نداده است.»
درحال
حاضرمهمترین معضل حملونقل جادهای، فرسودگی ناوگانها از یک سو و رشد
روزافزون تصادفات رانندگی است و چون حملونقل جادهای بیش از ۹۰ درصد
مسئولیت جابهجایی بار و مسافر را بر عهده دارد و استفاده بیش از اندازه از
ماشینهای شخصی برای سفرهای بین شهری، هر روز عرصه جادهها را تنگتر
میکند بنابراین، درصورتی که اقدامات سریعی برای بهبود این وضعیت انجام
نگیرد، باید در انتظار بدتر شدن وضعیت این بخش باشیم.البته تصادفات به
عنوان یک دغدغه عمومی در جهان است واز سوی سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت
جهانی به عنوان یکی از چهار عامل اصلی تهدید کننده سلامت و جان انسانها
تعیین شده است. سرهنگ دکتر علیرضا اسماعیلی، فرمانده سابق پلیسراه کشور و
مدرس دانشگاه شهید بهشتی در این مورد می گوید: «حوادث ترافیکی یکی از عوامل
اصلی مرگ و میر در جهان است، به طوری که سالانه جان 102 میلیون نفر را در
جهان میگیرد و این عدد در ایران سالانه حدود 23 هزار نفر کشته و تعداد
حدود 200 هزار نفر مجروح و مصدوم میرسد که یکی از راههای موثر در کاهش
حوادث رانندگی تقویت فرهنگ ترافیک 80 درصد آن در آسیا، افریقا و امریکای
لاتین و 12 درصد در اروپا رخ میدهد. »
دکتر اسماعیلی معتقد است که
نداشتن شناخت کافی باعث افزایش تصادفت است: «پیشبینی می شود ظرف 10 سال
آینده تعداد متوفیان ناشی از آن در کشورهای درحال توسعه با افرایش 83 درصدی
روبرو باشد که مهمترین دلایل عدم موفقیت بسیاری از کشورها در مواجهه با
این پدیده عدم شناخت کافی و مناسب از این معضل اجتماع و پیچیده است»
اسماعیلی
به مطالعه ای که در سوئد انجام شده اشاره می کند و می گوید: «درصد از
افرادی که شاغل بودهاند نتوانستهاند پس از حادثه به کار خود بازگردند.
نتایج به دست آمده از یک تحقیق در اروپا نیز نشان میدهد که 90 درصد
خانوادههای افرادی که در تصادفات کشته شدهاند و 85 درصد خانوادههای
افرادی که معلول شدهاند افت طولانی مدت کیفیت زندگی داشته و در نیمی از
موارد این پیامدها شدید بودهاند» طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت و ملل
متحد دهه آینده به نام دهه ایمنی رانندگی در جهان نامگذاری شده است که با
سرمایهگذاری مناسب میتوان تا 50 درصد از هزینههای بعدی جلوگیری کرد. در
بسیاری از جوامع با درآمد کم خانواده پس از تصادف بر دلایلی از جمله از دست
دادن نان آور خانواده و هزینههای درمان به سمت فقر سوق مییابد. اسماعیلی
با تاکید بر اینکه یکی از راه های مهم و اساسی عبور از بحران ترافیک و
تصادفات در ایران آگاهی وشناخت همه مسوولان و تصمیم گیران حوزه مدیریت در
ایران است می گوید: «در حال حاضر بیش از 30 سازمان به نوعی بازیگران اصلی
ترافیک هستند و تنها زمانی می توان به حل مشکلات ترافیک امیدوار بود که همه
این سازمان ها با هم همراه شده و در وارد عرصه شوند. انسان را باید به
عنوان بزرگترین و مهم ترین ثروت یک جامعه بدانیم و همه افراد تصمیم گیر با
چنین نگاهی که انسان ها مهم ترین ارزش های جامعه هستند وارد عرصه می شوند
چرا که مرگ سالانه 22 هزار انسان در ایران در سال بزرگترین تهدید داخلی به
شمار می رود.»
http://shafaf.ir/fa/pages/?cid=42244